Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Πάμε σαν άλλοτε: Κοινωνικός και αλληλέγγυος καταναλωτικός συνεταιρισμός

του Κώστα Νικολάου

Δραματική μείωση εισοδημάτων, αύξηση ανεργίας και φτώχειας και ταυτόχρονα οι τιμές των βασικών προϊόντων στα ύψη με αμφιβολία για την ποιότητά τους ένεκα ασύδοτης κερδοσκοπίας, αποτελούν το βασικό σκηνικό της καθημερινότητας, που διαμορφώνεται από την ανεξέλεγκτη ελευθερία των ιδιωτικών εταιρειών και ιδιωτικοποίηση των κοινών αγαθών, μιας βασικής επιλογής της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Ένας παλιός αντάρτης λέει ότι παρόμοια ασυδοσία στην κερδοσκοπία μονάχα με τη μαύρη αγορά της Κατοχής μπορεί να συγκριθεί και θυμίζει ότι αυτό που κάνανε πρώτα απ’ όλα, ήταν να οργανώσουν παντού καταναλωτικούς συνεταιρισμούς με προϊόντα απ’ ευθείας από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας μεσάζοντες και μαυραγορίτες. Ο συνεργατισμός ήταν προτεραιότητα στις αντιστασιακές διακηρύξεις και στις αποφάσεις της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης).

Η συλλογική ιστορική μνήμη υπάρχει. Στο τεράστιο κενό παραγωγής και αναπαραγωγής της κοινωνίας, που δημιουργεί η σημερινή κρίση του συστήματος και ο αδιάρρηκτα δεμένος νεοφιλελευθερισμός, οι εκτοπιζόμενοι από την κρίση πολίτες συναντώνται, αυτοοργανώνονται αμεσοδημοκρατικά χωρίς ανάθεση σε άλλους της διαχείρισης, δημιουργούν δικούς τους θεσμούς χωρίς εξαρτήσεις από κράτος - ιδιωτικές εταιρείες - κόμματα, δημιουργούν νέες κοινωνικές σχέσεις.

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Από το κίνημα της πατάτας στο συνεταιριστικό παντοπωλείο

του Κώστα Νικολάου

Ένας στους τρεις πολίτες άνεργος, κάτω από το όριο της σχετικής φτώχειας ένας στους τέσσερις, δραματική μείωση εισοδήματος για τους πολλούς και παράλληλα, θεαματική αύξηση κερδών για τις μεγάλες εταιρείες, συσσώρευση πλούτου σε λίγα χέρια, ακρίβεια, ληγμένα προϊόντα στα ράφια (παρόλο που ο ΕΦΕΤ λέει ότι έτσι θα γίνουμε χωματερή τροφίμων), ιδιωτικοποίηση των κοινών αγαθών και ασύδοτη κερδοσκοπία.

Η εικόνα μιας κοινωνικής καταστροφής είναι καταγεγραμμένη στη συλλογική μνήμη και είναι συγκρίσιμη μόνο με την περίοδο της ασύδοτης κερδοσκοπίας και μαύρης αγοράς της Κατοχής. Μαζί όμως μ’ αυτήν την εικόνα, η συλλογική μνήμη ανακαλεί και μιαν άλλη: αυτήν της αντίστασης στην κοινωνική καταστροφή, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της δημιουργίας ενός άλλου κόσμου.